วันที่ 2 พ.ย. 2554 ในอ.บางมูลนาก จ.พิจิตร ครับ ช่วงประมาณ 11 โมงเช้า ผมกำลังทานข้าวอยู่ในร้าน แล้วก็มองร้านพี่ข้างๆ ร้านผม ก็มีคนหลายคนอยู่หน้าร้านผมก็ไม่เอะใจอะไร ซักพักรู้สึกไม่ดีก็มองเห็นมีคนมาถ่ายรูปตอนแรกคิดว่ าเป็นวัฒนธรรม พี่เจ้าของร้านก็กระซิบบอกมาว่าเป็นลิขสิทธิ์ ผมก็บอกตรงๆ ยังไม่เคยเจอประสบการณ์แต่เคยอ่านของคนอื่น

ก็เลยกลับมาร้านตัวเองดูในเว็บ ระหว่างนั้นผมก็เดินไปดูหน้าบ้าน มีชายลักษณะตัวดำ รูปร่างเตี้ยก็มองหน้าผมอยู่ ผมไม่รู้หรอกว่าคนไหนตำรวจท้องที่คนไหนลิขสิทธิ์ พอตั้งสติได้ก็ไปดูหน้าร้านปรากฎว่าเจ้าของร้านไปโรง พักแล้ว ผมก็เลยรีบโทรไปหาพี่เจ้าของร้านแล้วบอกไปว่าอย่าเพิ ่งเซ็นอะไรทั้งนั้น อยู่ตรงนั้นก่อน อย่าเพิ่งยอมอะไรทั้งนั้น

จากนั้นผมหาข้อมูลอีกรอบ แล้วโทรหาพี่เจ้าของร้านอีกครั้งว่าทางนู้นเค้าได้แส ดงเอกสารเช่นหมาย หรือบัตรประจำตัวพนักงานบริษัทหรือป่าว พี่เค้าบอกว่าไม่มี แล้วเค้าก็ขอให้ผมไปช่วยดูให้พี่เค้าด้วย พี่เค้าทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

ผมไปที่โรงพักกับพ่อเจ้าของร้าน แต่ไม่ได้เข้าไปในตึกหรอกครับ คุยกันตรงประตูรั้วของโรงพัก

แล้วผมก็พบอยู่ 2 คน โดยอ้างว่าเป็นตัวแทนนำจับลิขสิทธิ์ จาก Sony เข้ามาตรวจค้นร้าน PS ข้างๆ ร้านผม โดยเป็นผู้ชายชื่อนายยอดชาย จันทร์เจริญสุข ลักษณะผิวดำ รูปร่างเตี้ย และผู้หญิง (ไม่ทราบชื่อ) ลักษณะขาวอ้วน รูปร่างเตี้ย เหมือนกำลังตั้งท้อง แต่เป็นผู้ชายที่เข้ามาคุยกับผม โดยที่ก่อนหน้าที่ผมไปนั้น ก็มีตำรวจนายหนึ่งได้โทรไปเคลียร์กับตำรวจท้องที่ไปแ ล้วให้ลดหย่อนหรือประณีประนอมไป แต่ยังไงผมก็ต้องตรวจสอบก่อน ก็เลยขอดูเอกสารโดยระบุว่ามาจากบริษัท Special Force Thailand เดิมชื่อ DSI Special Force Thailand พร้อมกับมีเอกสารจากบริษัทญี่ปุ่นชื่อประมาณว่า Computer Sony Entertainment Ink.

ผมก็เอะใจกับคำว่า Ink. แล้ว ก็สอบถามต่อว่ามีเอกสารพวกหมายหรือไม่ ปรากฎว่าไม่มี ใบแจ้งความเจ้าของร้านก็บอกกับผมว่าไม่ได้ระบุร้านหร ือบ้านเลขที่ด้วยผมก็บอกกับเจ้าของร้านว่าไม่ต้องยอม ความอะไรทั้งนั้น ลองสู้ในชั้นศาล ถ้าไม่เอายกของกลับบ้านเลย ถ้าคุยไม่รู้เรื่องก็เรียกทนายมาคุย พอพวกหมารู้ว่าจะเรียกทนายก็หงอยไปเยอะ

แต่พอดีทางพี่เค้าก็เส้นใหญ่เหมือนกัน ไปๆมาๆ กลับบ้านโดยไม่ต้องเสียเงินครับ จบข่าว