เมื่อวันที่ 26  สิงหาคม  2554 เวลาประมาน  12.30 น. มีผู้หญิงรูปร่างอ้วนมากคนหนึ่ง เดินเข้ามาที่ร้านแล้วบอกจะซื้อสิ้นค้าไปฝากเพื่อน เธอเดินเลือกอยู่พักสักแล้ว ถามหาอีทูดี้แต่ดิฉันแนะนำไปว่าไม่มีมีแค่ที่โชว์ ซึ่งที่โชว์อยู่นั้นคือ tester และแป้งตลับซึ่งก็ไม่มากนัก พอดีช่วงเวลานั้นฝนตกเธอจึงเดินออกจากร้านไปแล้วบอกว่าเดี๋ยววันหลังจะกลับมาดูใหม่ (ซึ่งตอนนั้นดิฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไร) ต่อมาเวลาสักประมาน15.20น. มีผู้หญิงอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วเลือกหยิมสิ้นค้าซึ่งที่เธอหยิมจะเป็นเฉพาะอีทูดี้เท่านั้นดิฉันเลยถามเธอว่าทำไมหยิมเฉพาะอี้ทูดี้ ทันใดนั้นผู้หญิงอ้วนก็เดินเข้ามาพร้อมผู้ชายอีกสองคนฉันเริ่มสงสัยและรู้ตัวแล้วว่าพวกเขาต้องเป็นอะไรสักอย่าง ผู้ชายคนหนึ่งแสดงตัวว่าเป็นตำรวจมาจับลิขสิทธิ์อี้ทูดี้ อีกคนหนึ่งเขาแสดงบัตรเจ้าหน้าที่ศุลกากร (ซึ่งตอนนั้นดิฉันมองดูแล้วแต่ก็แยกไม่ได้หรอกค่ะว่าของแท้หรือปลอบเพราะพึ่งมาขายของไม่ถึงสามเดือนและเจอเป็นครั้งแรก) ผู้หญิงที่ชื่อเกวลิน เจือจันทร์ เธอโชว์เอกสารที่เป็นตัวแทนรับมอบหมายของบริษัทให้ดิฉันดู(ตอนนั้นดิฉันตกใจมากเลยบอกให้รอเจ้าของร้านก่อนพวกนั้นไม่ยอมยังไงก็ให้ไปคุยกันที่ สน.และเก็บของทุกอย่างที่เป็นอีทูดี้นับรวมกันได้ 26 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็น Tester  มีแป้งตลับ 10ชิ้น    บอกให้รอยังไงพวกเขาก็ไม่รอดิฉันจึงยอมไป สน. เพราะพวกมันมี 4 คนตอนนั้นก็ตกใจด้วยค่ะ) พอไปถึง สน.ตำรวจบอกให้ไก่เกี่ยยอมความเพื่อไม่ให้เป็นคดี พวกลิขสิทธิ์เรียกเงินมา30,000 บาท แต่เจ้าของร้านไม่ยอม บอกให้ตำรวจส่งฟ้องศาลเลย เจ้าของร้านที่ฉันทำงานอยู่บอกต้องการประกันตัวตำรวจก็ยังไม่ยอม ให้ประกันตัวบอกจะให้ไก่เกี่ยเพื่อไม่ให้เป็นคดีตำรวจลงทุนโทรไปต่อรองราคากับพวกลิขสิทธิ์ให้แต่ยังไงทางดิฉันก็ไม่ยอมจ่ายเงินให้
 พอเจ้าของร้านมาประกันตัวดิฉันตำรวจบอกว่าที่ดินที่ยังไม่ประเมินราคาจากกรมที่ดินมาประกันไม่ได้ วงเงินประกันมันอยู่ที่ 60,000บาท  ทางดิฉันบอกกับตำรวจว่ามีเงินสดพร้อมจะประกันตัว แต่ตำรวจร้อยเวรบอกกลับมาว่ายังไงก็ต้องติดคุกก่อนเพราะไม่มีใครอยู่เช็นเอกสารให้ ตำรวจร้อยเวรจึงเอาตัวดิฉันไปขังที่คุกในคุกนั้นมีผู้ชายอยู่ 4 คน มีฉันผู้หญิงคนเดียวน่ากลัวมากค่ะ ดิฉันโดนขังตั้งแต่17.40น.-23-30น. ตำรวจร้อยเวรจึงให้ฉันลงมาสอบปากคำแต่ที่ งง มากๆคือเขาใส่กุญแจมื้อดิฉันด้วย ดิฉันขอเข้าห้องน้ำและขอให้เขาถอดกุญแจมือให้เขาไม่ยอมด้วยความที่ทนไม่ไหวจึงต้องเข้าไปทั้งกุญแจมือ ขนาดที่ให้ปากคำตำรวจยื่นข้อเสนอมาว่ายังไงพี่ที่เป็นเจ้าของร้านก็ไม่มาประกันตัวฉันแน่นอนเขาบอกเขาช่วยฉันได้โดยเขาจะจ้างนายประกันประกันตัวฉันแต่ฉันต้องหาเงินมา20,000 บาทมาให้เขาโดยเงินนี้ดิฉันจะไม่ได้คืนเขาบอกอีกว่าถ้าขึ้นศาลฉันต้องมีความเป็นไปได้ยังไงก็ติดคุกแน่นอนเพราะความผิดหลายข้อหาและถ้าตรวจแล้วว่ามีของปลอบยิ่งโทษหนักขึ้นอีก หมดอนาคตไปเลย ร้อยเวรบอกฉันว่ายังไงดิฉันก็ไม่ได้ประกันตัวในวันพรุ่งนี้ เช้าแน่นอนเพราะพรุ่งนี้มันเป็นวันเสาร์ศาลจะเปิดครึ่งวันดิฉันเลยตอบเขากลับไปว่ายังไงเจ้าของร้านต้องมาประกันตัวฉันๆมั่นใจแล้วเขาก็ขู่กลับมาว่าพรุ่งนี้เขาต้องไปหลายศาลจะมารับฉันก็สิบโมงเช้ายังไงก็ไม่ได้ประกันตัว เขาบอกดิฉัน อีกว่าจะไปฝากขังฉันที่เรือนจำคลองเปรมสามวันฉันจะได้ประกันตัวอีกทีวันอังคาร  และเขายังบอกอีกว่าที่คลองเปรมมีรับน้องใหม่และยังมีแต่คดีโหดๆ (ตอนนั้นฉันกลัวมากและตอบกับไปว่านี่ฉันไม่ได้ฆ่าคนนะค่ะแค่ขังที่ สน .ก็น่ากลัวพอแล้วๆยังมีทั้งกุญแจมืออีกฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆนี่ก็เที่ยงคืนแล้วฉันคงไม่วิ่งหนีไปไหนหรอก เขาตอบกลับมาว่าเขาหมั้นใส้เจ้าของร้านเขาบอกว่าที่เจ้าของร้านไม่ยอมจ่ายเงินก็เพราะว่าต้องการเอาชนะเขาๆเลยจัดเต็ม)เขาพูดไม่ยอมจบฉันเลยของยืมโทรศัพท์เขาแล้วโทรบอกเพื่อนว่าให้เตรียมเงินให้สองหมื่นพรุ่งนี้เช้าจะให้โอนให้  ร้อยเวรจึงบอกกับฉันว่าพรุ่งนี้จะมาหาแต่เช้า ซึ่งขนาดนั้นมีผู้กำกับมาเข้าเวรพอดีฉันจึงถามว่าคนนี้สามารถเซ็นประกันตัวได้ใช่ไหม ร้อยเวรตอบว่าเซ็นได้แต่ยังไงก็ออกไม่ได้อยู่ดีเพราะไม่มีคนปั๊มลายมือให้ ฉันถามว่าแล้วคุณและคนอื่นที่อยู่ข้างนอกละค่ะ เขาตอบว่าปั๊มเป็นแต่ไม่มีคนทำหรอกเพราะมันหน้าที่ใครหน้าที่มัน เขาเอาฉันไปขังตามเดิมฉันจึงยืมโทรศัพท์ผู้ต้องหาในคุกด้วยกันโทรบอกเจ้าของร้านว่าประกันได้เพราะมีคนมาเข้าเวรแล้วตอนนั้นตี2 เจ้าของร้านมาประกันตัวผู้กำกับยอมให้คนอื่นทำเรื่องประกันให้ได้เพราะเจ้าของร้านโทรหาร้อยเวรแล้วเขาไม่ยอมรับสาย (ตอนนี้ยังสงสัยอยู่เลยว่าเขาคงจะรีบตื่นแต่เช้ามาหาฉันแล้วไม่เห็นเขาคงเสียดายมาก)
ดั้งเหตุการณ์ข้างต้นดิฉันอยากขอความกรุณาท่านอาจารย์แมวและผู้รู้กฎหมายทุกท่านว่าจะมีวิธีการใดเอาผิดจกับร้อยเวรคนที่กล่าวถึงยังไง และของเรียนถามอีกว่าเมื่อขึ้นศาลแล้วจำนวนของกลาง 26 ชิ้นนี้ความเป็นไปได้ที่ศาลจะตัดสินไปไหนทางไหนได้บ้างค่ะ
 (นี้เป็นการเขียนกระทู้ครั้งแรกหากใช้คำพูดหรือภาษาเขียนที่ไม่สุภาพไม่ถูกต้องดิฉันต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะค่ะ)

...เล่นงานทางวินัยครับ ทำหนังสือถึงผู้กำกับสถานีนั้นบรรยายพฤติกรรมให้ละเอียด เกี่ยวกับการไม่ให้ความสะดวกในการประกันตัว  การเกลี่ยกล่อมให้จ่ายเงินยอมความ  การข่มขู่เรื่องคุมขัง  และที่สำคัญคือการกำจัดสิทธิเสรีภาพ ใส่กุญแจมือโดยไม่มีเหตุอัควร ส่งหนังสือด้วยตนเองพร้อมทำสำเนาให้เจ้าหน้าที่ผู้รับ เซ็นต์รับด้วย แล้วเก็บไว้เป็นหลักฐาน..ถ้าหนังสือร้องเรียนไม่คืบหน้า  ไม่มีการเรียกไปให้รายละเอียด  หรือไม่มีการตั้งกรรมการสอบข้อเท็จจริงภายในเวลาอันสมควร ให้ทำหนังสือร้องจเรตำรวจ หรือสำนักงานตำรวจพร้อมแนบสำเนาร้องเรียนนั้นไปด้วย...ถ้าเป็นความจริงตามที่เล่ามา ผมคิดว่า ร้อยเวรโดน วินัย พันธุรัตน  ร้องเพลงให้ฟังแน่นอน

ถ้าไปร้องผู้กำกับคงจะได้รับความเป็นธรรมหรอกนะนั่น
ถ้าคุณมีเงินคุณจ้างทนายฟ้องเองเลยครับ ไปแจ้งความเสียเวลาครับ
เผลอๆโดนแปลสารและทำให้พวกมิจฉาชีพ+ผู้หากินที่ถูกต้องตามกฎหมายรู้แกว
แล้วมันจะแก้ไขหรือเล่นเรากลับ

ขอบคุณท่านอาจารย์ครับ
สน. นี้คือ คลองตันครับ เคยได้ยินแว่วๆว่าเลวทั้งโรงพัก