คดีเราตอนนี้ ผ่านมาเกือบ 6 เดือนแล้ว ตำรวยยังไม่ส่งสำนวนให้อัยการเลยค่ะ เอาเงินประกันเราไปตั้งสองแสน คิดดู ขอลดยังไม่ให้เลยตอนนั้น คืนวันเสาร์เกือบเที่ยงคืน เกือบนอนคุก ญาติก็อยู่ต่างจังหวัด กว่าจะมาถึง กว่าจะกลับไปเอาสลากออมสินเรามาประกันตัวให้เรา คืนนั้นกลับบ้านเกือบตีสี่ เราโดนจับตั้งแต่หกโมงเย็น จับเสร็จ พาไปรีดเงิน มันข่มขู่จะเอาเงินอย่างเดียว จนร่วมเที่ยงคืน คงจะคิดว่าเราไม่จ่ายแน่ เลยพาไปหาร้อยเวรเกือบเที่ยงคืน กว่าจะสอบสวนเราเสร็จ ก็ตีสามกว่่า เรากลับถึงบ้านตีสี่ จากนั้น กลายเป็นลูกแมวขี้กลัว หวาดระแวง จิตตกอยู่หลายเดือน ปรึกษาใครก็บอกว่าให้จ่ายตังค์ไป เรื่องจะได้จบ เราว่า มันไม่ถูกต้องนี่นา ยังไม่รู้หรอกว่าไอ้ที่ถูก มันเป็นยังไง ตอนนั้นโง่จริง ๆ แต่รู้ว่ามันแปลก ๆ และสิ่งที่เค้าทำมันไม่น่าจะใช่ขั้นตอนที่ถูกต้อง แต่ทำอะไรไม่ได้ ยังโง่ และกลัว ไม่กล้ามีเรื่อง มีราวกับคนที่มีอำนาจ
ผ่านมาเกือบสามเดือน ได้มารู้จักบ้านหลังนี้ อ่าน อ่าน อ่าน จากนั้น ก็ดวงตาเห็นธรรม เริ่มตั้งใจศึกษาเรื่องคดีเราจริง ๆ จัง ๆ เริ่มปรึกษาท่านอาจารย์ และเพื่อน ๆ ในบ้านหลังนนี้ จนตอนนี้เราไปยื่นเรื่องร้องเรียนที่ ปปช. ด้วยตัวเองเลยค่ะ รับเลขเรื่องมาเรียบร้อย ติดตามเรื่องอยู่ ทาง ปปช. ว่า ขอเวลานิดนึง แล้วจะติดต่อมาอีกที ตอนนี้มีเพื่อนของน้าที่เป็นทนายมาช่วยเรื่องคดีอยู่ ก็เลยเบาใจไป ส่วนเรื่องแจ้งความ น้าบอกว่าไม่ต้องแจ้ง จะรอให้ ปปช. แทงเรื่องมาก่อนว่ามีมูล จากนั้นน้าเราจะเขียนคำฟ้อง แล้วเอาหนังสือที่ทาง ปปช. แทงเรื่องมาส่งในสำนวนไปด้วย น้าบอกว่า ตอนไต่สวนมูลฟ้อง จะได้ง่ายขึ้น เรื่องของเราตอนนี้ก็เลยอยู่ระหว่างรอน่ะค่ะ ไว้ให้คดีคืบหน้ากว่านี้ เรามาเล่าให้ฟังต่อแน่นอน ไม่หายไปไหนแน่นอนค่ะ ทุกวันนี้ก็เข้าเวปแทบทุกวัน วันไหนไม่ได้เข้ามาแล้วรู้สึกมันขาดอะไรไป ต้องเข้ามาเติมกำลังใจให้ชีวิต
เรื่องของเรา รายละเอียด มันไม่เหมือนของเพื่อน ๆ เลยน่ะค่ะ ตั้งแต่อ่านมา ก็เจอแต่พวกหมาเป็นตัวตั้งต้นกันก่อน แล้วตำรวยมาช่วยต่อ
แต่ของเรานี่สิ ดูท่าแล้วมันไม่มีหมากันซักตัว เลยไม่ค่อยกล้าเล่ามาก ขอเวลานิดนึงนะ ให้คดีเราคืบหน้ากว่านี้ซักหน่อย เราจะมาเล่ารายละเอียดให้ฟังให้หมดเลยล่ะ
ขอบพระคุณท่านอาจารย์สำหรับความช่วยเหลือ และคำแนะนำที่มีค่ามาก ๆ และขอบคุณกำลังใจจากเพื่อน ๆ ทุกคนที่ทำให้เรายืนขึ้นได้ในวันนี้
ขอเป็นกำลังใจแด่เพื่อน ๆ ที่กำลังต่อสู้ทุกคน
