...คดีแรกลิขสิทธิ์โดเรม่อน(รู้ผลคดีในทางลับแล้ว ฟังจากอัยการ)รอลงอาญา.....แต่ให้รอผลอีกคดี (เครื่องหมายการค้า)..ซึ่งอัยการบอกว่า ก็อาจจะเหมือนกัน....ผมเข้าใจแบบนี้นะ...
........ในความเห็น  เห็นว่าจขกท.กระทำผิดจริง แต่ศาลท่านคงพิจารณาลงโทษตามฐานะของจขกท.ในกระบวนการทำผิด   จขกท.อยู่ในฐานะของผู้รับสินค้ามาขาย รายย่อย  สินค้าของกลางมูลค่าไม่กี่ร้อยบาท เฉพาะตัวจขกท.ทำความเสียหายแก่ผู้เสียหายเป็นจำนวนเล็กน้อย  ...ซึ่งต่างจากโรงงานที่ผลิตสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์...ด้วยเหตุนี้คงจะเป็นเหตุให้จขกท.รับโทษสถานเบาได้ครับ....
.......ดีแล้วครับที่จขกท.ไม่ยอมจ่ายเงินจำนวนมาก ตามคำขู่...คดีลักษณะนี้สังเกตุจากที่ผ่านๆมาจะมุ่งลงโทษผู้กระทำละเมิดรายใหญ่ แบบโรงงานผลิต  หรือผู้ค้ารายใหญ่ๆเสียส่วนมากกว่า.....
.....ขอให้จขกท.โชคดีครับ....

....ฟังจากกระทู้หลังนี้ตามที่เล่ามา จะฟังได้ว่าตร.ขู่ว่าจะส่งฟ้องคดีเครื่องหมายการค้าอีก ผมไม่ทราบว่าตอนที่เขาไปจับนั้นเป็นการจับในครั้งเดียว แล้วนำของกลางมาหลายอย่าง มีทั้งสติ๊กเกอร์โดเรม่อน  และหน้ากากโทรฯด้วย แต่จากที่คุณเล่ามาว่าอัยการส่งฟ้องคดีลิขสิทธิ์โดเรม่อน และก็ตัดสินไปแล้วคือรอลงอาญา ตามความเข้าใจของผม คดีของคุณที่ถูกจับในครั้งนั้นมันสำเร็จเสร็จสิ้นกระบวนการไปแล้วตั้งแต่ตร.สรุปสำนวนส่งอัยการ  และอัยการสรุปส่งฟ้องเพียงข้อหาเดียว 
ยังไงถ้าตร.ขู่แบบที่คุณเล่ามา  ลองไปพบอัยการแล้วเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านฟัง ตร.คนนั้นอาจเคราะห์ร้าย
. แต่อย่าลืมว่าทุกอย่างที่คุณจะเล่าต้องมีหลักฐานที่เชื่อได้ ..หรือรอผู้รู้มาช่วยแนะนำครับ....

เพิ่มเติมรายละเอียดนะครับ   
ช่วงบ่าย วันที่ 17 มิย.53  มี ตำรวจ  ยศ ร.ต.อ........ พร้อมด้วย   นายธนา(สมุตินะครับ)แสดงตนว่าเป็นผู้รับมอบอำนาจจากบริษัท แอนนิเมชั่นอินเตอร์ฯ  แจ้งว่าผมทำการละเมิดลิขสิทธิ์ของบริษัท โดยการจำหน่ายสินค้าที่เป็นรูปโดเอม่อนที่ไม่ได้ขอลิขสิทธิ์ แล้วก็เก็บสติกเกอร์ที่เป็นรูปโดเรม่อนทั้งหมด     แล้วตำรวจนายเดิมก็แจ้งว่าผมยังจำหน่ายซองโทรศัพท์ และสายห้อยโทรศัพท์ ที่เป็นสินค้าที่มีตราเครื่องหมายการค้า (เช่น ลายสโมสรทีมฟุตบอลต่างประเทศ ลายกระเป๋าหลุยฯ ชาแนน กุดชี่ ) โดยบอกว่าเป็นความผิดซึ่งหน้าสามารถจับกุมได้ทันที  แล้วเก็บสินค้าทั้งหมด พร้อมกับบอกให้ผมนั่งรถไปโรงพักด้วยกัน
   เมื่อไปถึงโรงพักก็ให้ไปนั้งที่หน้าบ้านพักตำรวจ ยังไม่เข้าไปด้านใน แต่ให้นั่งตกลงยอมความกับกลุ่มลิขสิทธิ์โดเรม่อน ที่เรียกเก็บค่าเสียหาย 30000 บาท แต่ผมก็ไม่ยอมจ่าย ตำรวจก็บอกว่าลิขสิทธิ์สามารถยอมความได้ แต่ถ้าไม่ยอมจ่ายก็จะส่งซองโทรศัพท์ซึ่งเป็นคดีเครื่องหมายการค้าด้วย อีก  1 คดี (ทั้งขู่และคุยดีแต่ประสงค์ก็จะเอาเงินอย่างเดียว)
   สุดท้ายไม่ยอมจ่ายก็ส่งตัวผมให้กับร้อยเวร พร้อมสำนวนคดี ลิขสิทธิ์โดเรม่อน ผมรับสารภาพว่าขายจริง และพร้อมประกันตัวเพื่อส่งฟ้องศาล    (เคยได้ยินมาว่าประกันตัว 50000 ส่งฟ้องศาลปรับมูลค่าเท่ากับราคาสินค้าที่โดนจับ)    ร้อยเวรเลยนำตัวเข้าขัง ประมาณ 6 โมงเย็น ตอนนั้นแฟนก็วิ่งเรื่องประกันตัวผมอยู่ในห้องขังผมไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้าง
   ประมาณ 2 ทุ่ม ตำรวจที่นำจับก็นำเอกสารอีกชุดมาให้เซ็นในห้องขังถามว่ารับสารภาพคดี เครื่องหมายการค้าหรือไม่ ผมก็รับสารภาพว่าขายจริง และตอนนั้นคิดว่าไปจ่ายค่าปรับที่ศาล  ดีกว่าจ่ายให้กลุ่มคนเหล่านี้เอาไปกินกันเอง ประมาณ 3 ทุ่มครึ่ง ตำรวจก็ปล่อยตัวออกมา ด้วยเงิน ประกันตัว 600000บาท
   แฟนเล่าให้ฟังว่า ตอนแรก ตำรวจบอกว่าประกันตัว สองแสน ก็ตกใจ เพราะตอนนั้นเตรียมเงินสดไปแสนเดียว แฟนก็เลยตามพี่ชายเป็นข้าราชการให้มาประกันตัวให้ พอพี่ชายมา ร้อยเวรบอกว่า 2 คดี ประกัน สองแสนไม่ได้ ต้องเป็น สี่แสน   (ตอนนั้นร้อยเวรก็พยายามคุยให้ยอมจ่ายเงินกับลิขสิทธิ์อยู่เรื่อยๆ)  ทางฝั่งแฟนก็ไม่ค่อยพอใจปะทะคารมกับตำรวจตลอด พี่ก็โทรตามเพื่อนมาประกันตัวเพื่มอีกคน ตำรวจก็ไปเปิดประมวลกฎหมายและกลับมาบอกว่า คดีนี้สามารถเรียกประกันตัวสูงสุดได้ ที่ หกแสน ตอนนั้นแฟนก็เล่าให้ฟังว่าร้อยเวรก็คุย+ขู่  ว่าดึกแล้วไม่น่าจะมีใครมาประกันให้แล้ว ยอมๆจ่ายไปเหาะตังส์ก็เอามาแล้วถ้าไม่มีใครมาประกันให้มีหวังแฟนได้นอนในคุกแน่
    แต่แฟนและพี่ก็ไม่ยอม ประทะคารมกันตลอด แล้วพี่ก็โทรตามเพื่อนข้าราชการมาอีก  1 คน จนสุดท้ายประกันตัวที่ หกแสน ก็เลยได้ออกมา
   หลังจากนั้นก็ต้องไปโรงพัก ไปให้ปากคำ ไปเซ็นชื่อ รับรองสำเนาภาพถ่าย โน่น นี่ นั้น อยู่หลายครั้ง กว่าจะส่งเรื่องไปที่อัยการ และประกันตัวต่อที่อัยการอีก (ใช้ข้าราชการประกันตัว 2 คน คนละคดี) และต้องไปที่อัยการจังหวัดตามนัดทุกเดือน และเมื่อเดือนที่แล้ว (ส.ค. 54) อัยการส่งฟ้องคดีละเมิดลิขสิทธิ์แล้ว ผล ให้รอลงอาญา ส่วนคดีเครื่องหมายการค้าเป็นของอัยการอีกท่าน ยังไม่ได้ส่งฟ้องแต่ยังต้องไปตามที่อัยการนัดอยู่ทุกเดือน ผลเป็นอย่างไร ค่อยมาเล่าให้ฟังนะครับ   
   สำหรับอัยการท่านแรกเคยได้เข้าพบ 1 ครั้ง ก็เล่าให้ท่านฟังแบบนี้ ท่านก็บอกว่าผู้ที่รับมอบอำนาจโดยส่วนใหญ่ไปขอซื้อมา เหมือนคดีของผม หนังสือมอบอำนาจหมดอายุเมื่อสิ้นปี พวกนี้เมื่อขอซื้อมาก็จะร่วมมือกับตำรวจนอกแถว ออกรีดไถเงินของประชาชน อย่างเป็นล่ำเป็นสัน
   ผมเคยปรึกษาทนายความ เล่าให้ฟังโดยละเอียด เค้าบอกว่าพวกนี้เตรียมตัวมาดี หาช่องเอาคืนยาก มันเป็นอาชีพของมัน มีพวกใหญ่ๆ อยู่ข้างหลัง
       ตอนนี้ก็เลยได้แต่หวังพึ่งความยุติธรรมจากศาลเพียงอย่างเดียว   
ล่าสุดได้มาเจอสมาชิกในเวป รู้สึกเหมือนมีเพื่อนมีที่ปรึกษา มีคนโดนแกล้งเหมือนผม ก็เลยอยากจะขอคำชีแนะและคำปรึกษาจากอาจารย์ และท่านใดมีความคิดเห็นเป็นอย่างไรบ้างโปรดชี้แนะด้วยนะครับ

โดนก็กระทืบก่อนครับ ไม่งั้นแย่
ส่วนที่โดนไปแล้วก็ฟ้องกลับครับ