ที่บ้านเราก็เป็นแบบโก๊ะตี๋แหละค่ะ เลี้ยงน้อง ไหนจะน้องเขยอีก งานการไม่อยากทำ ทำๆออกๆ ไหนจะหลานอีก เครียด
ต้องหาค่านม พาไปหาหมอ เวลาลูกของน้องไม่สบาย ญาติเยอะ ดูแลกันทุกสิ่งอย่างทำเพราะอยากให้แม่สบายใจ
เราต้องแอบน้ำตาร่วงไม่ให้ใครเห็น หัวอกเดียวกันจะรู้ จริงๆ มันหนักมาก หนักกายไม่เท่าไหร่ แต่น้อยใจแม่ ที่ไม่เห็นคุณค่าเราเลย
มีแต่คนจะมาเอาตังค์ ขอตังค์ ญาติที่ไม่เคยดูดำดูดีกันมาก่อน ตอนที่เราอดอยาก พอเวลาเดือดร้อน ก็มาหา มาพึ่งพิง
ครอบครัวโก๊ะเป็นที่แม่ เหมือนเรา ไม่เคยทิ้งแม่ ทิ้งน้อง แต่พอน้องทำผิด แม่เข้าข้างตลอด
ถ้าสิ้นบุญแม่เมื่อไหร่ ความเหนื่อยใจตรงนี้ก็จะจบ
เราจะปล่อยทุกอย่าง ให้เขาโตด้วยตัวเอง แก้ปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเอง
ตอนนี้เกรงใจแม่ ถ้าไม่ช่วย แม่ก็เป็นทุกข์ เราเป็นลูกทนเห็นแม่ร้องไห้ไม่ได้หรอก..
เราอยู่แบบอาการสาหัส แต่ยังมีลมหายใจ
น่าเห็นใจ อาเจ้ แต่ทำไปเถอะครับ อย่างที่บอกถ้ายังใหวบาปบุญมันมีจริง สิ่งที่ทำมันเป็นผลให้กะเราในวันหน้า วันนี้อาจมีน้ำตา วันหน้าก็สดใสเชื่อเถอะอาเจ้
ติดต่อโฆษณา 