ซุ่มอ่านมานานละ ขอโพสมั่งนะ
พรุ่งนี้ครับ พรุ่งนี้ผมมีนัดสืบพยานโจทย์ กับทีมของนายวิเชียร รอมณี คู่ความ ในนัดสืบพยานโจทรย์ครั้งที่ 3
หลังจากที่ 2 ครั้งแรก ผมเจออุปสรรคนานัปการ
ขอเท้าความย้อนหลัง ย่อ ๆ นะครับ
เหตุเกิดราว ๆ เดือน กันยายน 2552... ที่ อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู
...ร้านผมเป็นร้านขายอุปกรณ์และซ่อมคอมพิวเตอร์ + อินเตอร์เน็ต...ไม่มีเกมอะไรเลย
วันที่เกิดเหตุ ลูกค้าใช้เน็ตเต็มร้าน...ส่วนมากเป็นนักเรียนที่เข้ามาสืบค้นข้อมูลทำรายงาน
นายวิเชียร รอมณี ที่อ้างว่าเป็นตัวแทนเพื่อดำเนินคดีละเมิดลิขสิทธิ์เพลงให้กับค่าย ชัวร์ออดิโอ และท็อปไลน์ ไดมอนด์
ได้ให้ น.ส.จิราภรณ์.. และ น.ส. ตัวดำ ๆ อีกคน ที่แต่ก่อนเราเข้าใจว่าชื่อ "วาสนา" แต่ตอนหลังทราบว่าชื่อ น.ส.พัชรีพรรณ
ทำทีว่าเป็นเมียฝรั่ง เข้ามาถามสเปกและราคาเครื่องคอมฯ ประกอบ ไว้รอสามีฝรั่งที่จะมาเยี่ยมตอนปีใหม่
ก็ถามนั่น ถามนี่ เช่น ถามว่า ถ้าซื้อคอมฯ ด้วย ลงโปรแกรมเล่นคาราโอเกะ ใ้ห้ด้วยมั๊ย
ผมก็ตอบว่า ลงให้ครับ (โปรแกรมนะ เป็นเวอร์ชั่นที่เค้าแจกฟรีทั่วไทย.. ส่วนเพลงคงต้องไปหาลงเองนะ...555)
แต่กิจกรรมหลัก ๆ ของทีมนี้คือ..
เข้ามาล่อซื้อ เมมโมรี่การ์ด ซื้อเสร็จแล้ว ออกใบเสร็จให้ก็แล้ว (ทางนั้นขอ อ้างว่าจะเอาไปเบิกเงินกับสามีฝรั่ง...ขอนามบัตรร้านเราไปด้วยนะ บอกจะถามสามีก่อน ถ้าตกลงจะโทรมาสั่งเครื่องคอมฯ.. แมร่งงงงง...คำโกหกล้วน ๆ)
อีตัวดำ ๆ ก็ขอให้ก็อปเพลงที่เราฟังอยู่ลงไปให้ด้วย ไม่ว่างทำให้อ่ะ งานเยอะ มานก็ ร้อรอ...
ประมาณว่าถ้าไม่ทำให้ พวกมานจะขออยู่เกะกะร้านเราอยู่นั่นแหละทั้งวัน
ชี บอก เพลงไรก็ได้ ที่ฟัง ๆ อยู่ก็ได้ (จำไม่ได้แฮะ ว่าตอนนั้นฟังเพลงอะไร..)
ผมก็เลยก็อป อะไำรก็ไม่รู้ลงไปให้ ไม่รู้ดิ รำคาญ อ่ะ เข้าใจมั๊ย อยากให้พี่แกรีบ ๆ ออกจากร้านไป เกะกะมากกกก...
แล้วก็ไม่ได้ตกลงว่าจะให้คำตอบว่าจะซื้อคอมกะเราในวันนี้มั๊ยด้วย
เอา... เอาไป ๆ บอกได้แต่ว่า เป็นเพลงสากล ประมาณ 2-3 โฟลเดอร์ โฟลเดอร์ละประมาณ 20 เพลง เพราะเห็นว่าเป็นเมียฝรั่ง สามีเค้าก็คงฟังเพลงฝรั่ง เพราะไม่ได้มาอยู่บ้านเรา แต่เค้าจะกลับมาเยี่ยมเมียตอนปีใหม่
... แร้วไง....
พวกชี รวมทั้ง นายวิเชียร รอม... ก็ ไปแจ้งความที่โรงพัก...พร้อมมอบของกลางไว้ให้ร้อยเวร
จากนั้น 2 เดือนกว่า ๆ ผมก็ถูกเรียกตัวไปรับทราบข้อกลาวหา...
ว่าละเมิดลิขสิทธิ์เพลงของค่ายชัวร์ออดิโอ และท็อปไลน์ จำนวน 3 เพลง คือ
มันต้องถอ... ของ ปอยฝ้า.. , คิดได้ไง... ของ สาวมาดดด และ หิ่งห้อยกับตะ... ของใครว่ะ...
ร้อยเวรแจ้งว่าของกลางมี
1. เมมโมรี่แบบ Micro-SD ขนาด 1GB ยี่ห้อ Kingtonnn
2. ใบเสร็จรับเงินค่าของกลางจากข้อ 1 ที่ทางร้านผมออกให้
3. แผ่น CD ที่บรรจุไฟล์ Clip VDO (มาทราบตอนหลังว่า ทีมนี้ใช้กล้องปากกาแอบถ่ายไว้)
ผมให้การปฏิเสธ ... เพราะ
1. ผมไม่ได้เป็นคนทีชอบฟังเพลงลูกทุ่ง ในเครื่องคอมของผม ไม่มีเพลงที่พี่กล่าวหาไว้เลยซักเพลง บอกตรง ๆ เพลงที่ว่ามา ให้ฟังฟรี ๆ ยังไม่อยากจะเสียเวลาฟังเลย ก็คนมันไม่ชอบแนวนี้อ่ะ
2. ผมเปิดกิจการมานานพอสมควร และไม่เคยมีประวัติว่าก็อปเพลงขายให้ใครเลยซักคน แม้จะเป็นลูกศิษย์ของแฟนผมก็ตาม (แฟนเป็นครู) แต่ถ้าเป็นงานของโรงเรียน อย่างงานกีฬาสี กีฬาของเทศบาล ผมมิกซ์เพลงเขียนเป็นแผ่นให้ด้วยเลย ค่ายไหนผมก็ไม่สน แบบว่าอยากสนับสนุนการศึกษา...มีไรป่ะ..
ก็ตกลงว่า..
ร้อยเวร กับพนักงานสอบสวน สั่งไม่ฟ้อง...
แต่ ผู้กำกับ สั่งฟ้อง...(อ้างถึงเรื่องคาราโอเกะ.. หาว่าผมมีเจตนา.. มั่วป่าวเพ่....)
ก็เลยต้องฟ้อง... เอ้า.....ฟ้องก็ฟ้อง....
ระหว่างกระบวนการต่าง ๆ ในชั้นศาล ทั้งอัยการจังหวัดที่เป็นโจทย์ (ในใจผมอยากเรียกว่า ผู้รักษาผลประโยชน์ให้มิจฉาชีพพวกนี้) ทั้งเจ้าหน้าที่ศาล รวมถึงผู้พิพากษา บางท่าน (กว่าจะถึงวันนี้ เจอหลายท่าน...)
ก็จะพยายามเกี้ยกล่อมให้เราสารภาพในชั้นศาล จะได้ไม่ต้องเสียค่าน้ำมัน ค่าใช้จ่าย ไม่ต้องเสียเวลา
โทษก็คือ จะให้รอลงอาญา ภาคทัณฑ์ไว้ 2 ปี ไม่ให้มีประพฤติแบบนี้... บลา ๆๆๆๆๆๆ....
อ้าว... แล้วใน 2 ปีนี้ เผื่อพวกมานมาอีกหล่ะ... คราวนี้ก็ผิดเต็ม ๆ สินะ...
ใจแข็งไว้ อย่ามักง่าย มันจะได้ยาก อย่ายอมครับ ถ้าเราไม่ผิด ไม่มีใครหน้าไหนทำให้เราผิดได้ ผมบอกภรรยาผมอย่างนี้เสมอ
สู้ก็สู้
แล้วไงเหรอ... มีที่ไหน นัดสืบพยานฝ่ายโจทย์ที่มีพยานโจทย์ที่ต้องสืบแค่ 2 ปาก คือ นายวิเชียร ในฐานะผู้รับมอบอำนาจ และ น.ส.จิราภรณ์ ผู้ล่อซื้อ (อีกตัว ดำ ๆ เค้าไม่ยื่น เพราะกลัวพูดขัดกันเองมั๊ง...)
เหตุเกิดที่ จ.หนองบัวลำภู ห่างจาก กทม. เกิน 200 กิโลเมตร.... ไหง๋ นัดไปสืบที่ศาลทรัพย์สินฯ ที่แจ้งวัฒนะโน่น
งง นะ.. แต่ก็ไป ไอ้เรามันคนชอบขับรถ หิ้วทนายส่วนตัว กระเตง ๆ ไป (ดีว่ามีเพื่อนเป็นทนาย...)
ครั้งแรก ไป กทม. นายวิเชียร และ น.ส.จิราภรณ์ อ้างว่าป่วย (ปวดท้อง) พร้อมกันด้วยนะ ก็เลยขอเลื่อน...
ครั้งที่ 2 ก็ไป กทม. เพิ่งผ่านมา 18 มี.ค.53 มีนายวิเชียร ไปกะ น.ส.พัชรีพรรณ แต่ จิราภรณ์ อ้างว่าลูกป่วย ก็เลยไม่มา
ผมก็เลยให้ทนายขอแถลงต่อศาลว่า ขอให้นัดสืบที่ จ.หนองบัวลำภู เพราะผมได้รับความเดือดร้อนเรื่องค่าใช้จ่าย ค่าเดินทาง และฝ่ายโจทย์ ไม่ได้มีความกระตือรือร้นหรือให้ความร่วมมือกับกระบวนการยุติธรรม ที่จะเอาผิดผมเท่าที่ควร
ผู้พิพากษา ท่านเห็นใจ ให้โอกาส น.ส.จิราภรณ์ อีกครั้ง มาสืบต่อที่ จ.หนองบัวลำภู ในวันที่ 28 เม.ย. 54 คือวันพรุ่งนี้ และนัดสืบพยานฝ่ายจำเลยไปในวันเดียวกันด้วยเลย ถ้านัดนี้ น.ส.จิราภรณ์ ไม่มา ให้ตัดออกจากการเป็นพยานโจทย์...
เรื่องก็มาถึงตรงนี้แหละ..
รายละเอียดที่ข้าม ๆ มา ผมขอยังไม่พูดถึงนะครับ...
แค่อยากแจ้งให้เพื่อน ๆ ทราบ เพระาหลาย ๆ ท่านละแวกนี้ ก็อยากจะรู้ว่าขั้นตอนเป็นอย่างไร น่ากลัวมั๊ย หน้าตาของคนกลุ่มนี้เป็นอย่างไร จะได้ระวังตัวไว้
เผื่อมีใครสนใจ หรืออยากจะเรียนรู้ไว้เป็นกรณีศึกษา ก็ขอเชิญ ที่ศาลจังหวัดหนองบัวลำภู (อยู่ในศูนย์ราชการ) ชั้น 2 ไม่บัลลัง 5 ก็ 6 เริ่มที่ประมาณ 9 โมงเช้าครับ
ผมมาถึงจุดนี้ บอกตรง ๆ ว่า ผมยังรู้สึก สนุก ครับ
สนุก กับการที่ได้เรียนรู้ประสบการณ์ใหม่ ๆ
สนุก ที่ได้ต่อกรกับมารร้าย ที่พยายามจะเอากฎหมายเป็นเครื่องมือหากิน
สนุก ที่รู้ว่า สุดท้ายแล้ว ยังไง ความยุติธรรม ก็อยู่ข้างคนถูก และยังเป็นเครื่องมือที่เปิดให้โอกาส คนที่ถูกกล่าวหาได้แก้ต่าง
ความสนุก นี้ยังไม่จางหายไปครับ
ผมไำม่ได้ฆ่าคนตาย... จะกลัวคุกไปทำไม
ประเด็นก็คือ..
ผมมีแผนการที่เตรียมไว้ให้คนพวกนี้ เรียบร้อยแล้ว โดยอาศัยกฏหมายและกระบวนการยุติธรรม
เพื่อเป็นเครื่องมือเอาผิดคนกลุ่มนี้คืนมั่ง .. และบอกได้คำเดียวว่า.. มิใช่น้อย...
shotiwat@yahoo.com
ติดต่อโฆษณา 