ซื่อเพราะคุณคงตกใจมั้งคับ ร้านผมเมื่อปี 50-51 ลิขสิทธิ์เข้า 2 เดือนหนเลย 6 หนใน 1 ปี มันเห็นไรที่คล้ายจะผิดมันว่าผิดหมด ที่ร้านรอบ 3 มาขอตรวจ ก้ไม่มีไรอีกหันไปมองเห็นแผ่น mp3 บนโต๊ะผมแต่มันอยู่ในกระเป๋าซิป มันหยิบออกมาบอกอันนี้ก็ผิดตามไปโรงพักด้วย ผมบอกเอาไปเลยเดียวตามไปแจ้งข้อหาลักทรัพย์ รอแปบ มันเดินไปคุยกับตํารวจหน้าร้านแปบนึงแล้วก้เดินเอาเข้ามาใส่กระเป๋าคืนให้บอกครั้งนี้ยกให้ละกัน ผมบอกยกไมหยากได้เอาไปโรงพักเลย หาเงินใช้อยู่เหมือนกัน แล้วมันก็หัวเราะแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ หึหึ แล้วก้ขออภัยในความไม่สะดวกแล้วจากไป ช่วงปี 50-51 สุดมันแล้วมีเจ้าหน้าที่มาด้วยมันเข้าหมดทุกร้านยังไม่เหมือนเดียวนี้ต้องมีหมายศาล เพิ่งจะแตกโจทย์ได้ว่าร้านเน็ทไม่ใช่สาธาระณะ เมื่อไม่กี่ปีนี้เอง หลักใหญ่ๆเลยต้องกล้าเถียงคับอันไหนคิดว่าเราถูกแต่เค้าว่าผิดเถียงไปเลย ใครตกใจไม่กล้าเถียงเสร็จมันแน่นอนคับ มันไม่ได้ตั้งใจมาตรวจหรอกมันตั้งใจมาหาเงินใช้กับ ร้านที่ตกใจ ตั้งสติไม่อยู่ หรือร้านที่ไม่รู้กฏหมายไรเลย สู้ต่อไปคับ  เข้าใจคับว่าตกใจครั้งแรกเลยผมก็ตกใจ ยังกับผมไปวางระเบิดที่ไหนมาจอดรถหน้าร้านกรูเข้ามาในร้านเป็น 10 คนเลย ตั้งสติแล้วโทรหาญาติหรือพวกถ้ามีคับ ถ้าตั้งสติไม่อยู่โอกาสเสียเงิน 90% แล้วคับ   

จริง ๆ แล้ว การจะขอหมายค้นจากศาล ช่างยากลำบากจริง ๆ ศาลท่านจะพิจารณาอย่างละเอียด

พวกนี้มันเลยต้องเนียนเอา ถ้าเราได้อ่านบทความบ่อย  ๆ การแก้ปัญหาของเพื่อนสมาชิก ก็จะเป็นภูมิคุ้มกัน ให้เราเข้าใจถึงสถานการณ์และเตรียมรับมือได้ถูกวิธีอีกด้วย

ความรู้  +  ประสบการณ์ มีประโยชน์ มากครับ ขอบคุณที่ เล่าให้ฟัง